| Substancje przeciwbólowe i
przeciwzapalne stosowane w medycynie dawnej i współczesnej |
| Henryk St.
Różański |
| Benzydaminy |
| Benzydamina
(benzydamine, benzydaminum hydrochloricum, chlorowodorek
benzylo-dimetylamino-propoksy-1H-indazolu). Hamuje cyklooksygenazę
prostaglandynową. Działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo, przeciwwysiękowo, przeciwbakteryjnie, znieczulająco miejscowo, rozkurczowo, rozluźniająco na mięśnie szkieletowe i przeciwgorączkowo. Przechodzi przez barierę krew-mózg. Jest efektywna i skuteczna w działaniu. Niestety na skutek nadużywania tego leku do wywoływania halucynacji – został mocno ograniczony w stosowaniu. W powszechnym użyciu jest w formie żelu, kremu (3-5%), roztworów-płukanek, aerozolu do gardła i tabletek do ssania – o działaniu miejscowym. Szczególnie przydatny jest w leczeniu bólów pourazowych, postrzałowych, reumatycznych, mięśniowych, nerwobólów, objawów bólowych w grypie i przeziębieniu. Lek ten nie może być stosowany w ciąży i laktacji oraz w razie czynnej choroby wrzodowej. Podawany jest doustnie w dawce 50 mg 3-4 razy dziennie W dużych dawkach wywołuje zwidy, zaburzenia wzrokowe, zawroty głowy, oszołomienie, pobudzenie psychoruchowe, omamy wzrokowo-słuchowe. Miejscowo – chore i obolałe miejsca należy smarować kilka razy w ciągu doby lub pędzlować roztworem. Stosowany jest do leczenia stanów zapalnych gardła, owrzodzeń w jamie ustnej i na narządach płciowych (np. przepłukiwanie pochwy przy upławach i stanach zapalnych, przepłukiwanie worka napletkowego prącia przy stanach zapalnych). Działania uboczne występują rzadko i ograniczają się do nudności, bólów brzucha i bezsenności. |